Het geval Ahriman

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Go down

Het geval Ahriman

Bericht  Ramon op di apr 14, 2009 7:57 pm

Wie zich verdiept in de antroposofie, de achterliggende filosofie van de steinerscholen, kan niet anders dan hem tegenkomen. Vrijwel geen verhitte antroposofische discussie gaat voorbij of zijn naam valt. Hij is een van de spilfiguren binnen de antroposofische beweging, misschien wel even belangrijk als Rudolf Steiner zelf.

We hebben het over Ahriman, volgens antroposofen een van de duistere tegenmachten. En niet de minste. Daarom ook zo belangrijk, want polyvalent inzetbaar in alle gevallen waarbij de zaken niet gaan zoals gedacht (het is allemaal Ahri’s schuld). Dat Ahriman een belangrijke figuur is in de antroposofische gedachtenconstructie blijkt na het doornemen van het drukbezochte antroposofische internettijdschrift ‘De Brug’. Alleen al op de eerste pagina van de index komen 16 artikelen voor waarin ‘de Kwade’ de hoofdrol speelt. Tellen in hoeveel artikelen in de Brug Ahriman in totaal figureert, is onbegonnen werk. Het zijn er teveel. Binnen de antroposofische beweging is de Kwade (of de Boze) springlevend. Wie is deze Ahriman, of wat is Ahrimanisch? Floris Schreve, die zich in het racismedebat onderscheidt door het analyseren van racistische passages in de werken van Steiner en die al enkele uitgebreide essays heeft gepubliceerd, gaat dieper op die vraag in en maakt op heldere wijze duidelijk waar het begrip Ahriman vandaan komt, wat het betekent en waar het in antroposofische context voor staat. De tekst is een bewerkt uittreksel uit een verhandeling over racisme waaraan Floris Schreve momenteel werkt.

Het geval Ahriman - door Floris Schreve

Oorspronkelijk was Ahriman of Angra Mainyu de god van het kwaad/duisternis/dood in het Perzisch dualisme. Feitelijk hadden de oude Perzen een tweegodensysteem. Aan de ene kant was er de schepper, Ormuzd of Ahura Mazdao, de god van het licht, de geboorte, het leven. Aan de andere kant was Angra Mainyu of Ahriman, die weliswaar niet geliefd was, maar toch noodzakelijk om de wereld in evenwicht te houden. Leven kan immers niet zonder dood, dag niet zonder nacht en het goede is niet mogelijk zonder het kwade. In feite is het oude Perzische dualisme, zoals geformuleerd door Zoroaster/Zarathustra, een religie van het vinden van de balans tussen beide krachten. Lees verder
http://antroposofia.be/steinerscholen/Onderzoek/het-geval-ahriman.pdf

Ramon

Aantal berichten : 34
Registratiedatum : 04-11-08

Profiel bekijken

Terug naar boven Go down

Vorige onderwerp Volgende onderwerp Terug naar boven


 
Permissies van dit forum:
Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum